1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 Rating 4.71 (14 Votes)

Gebruikerswaardering: 0 / 5

Ster inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactief
 

Goochelen met 5 sterren!!!

videohomepage

Goochelaar Peter Hanssen heeft een gevarieerd repertoire aan goochelvoorstellingen voor alle denkbare doelgroepen, locaties en aantallen toeschouwers. Binnen en buiten, grote zalen en kleine ruimtesGoochelshows van hoog niveau. Goochelen met een 'grote G'. Meer dan 30 jaar ervaring. Speciale aandacht willen wij vragen voor de unieke acts die goochelaar Peter Hanssen op het repertoire heeft: Alwin de Kraai, Magic Bar, Chinese act, Charles Dickens goochelaar. U vindt deze acts niet bij andere goochelaars. Daarnaast zijn er tal van andere mogelijkheden die u onder het kopje voorstellingen kunt vinden. U treft hier, naast de mogelijkheid om een tafelgoochelaar te boeken, nog veel meer gangbare opties. Mocht u nog vragen hebben over de informatie dan kunt u ons altijd bereiken via het contactformulier. De algemene voorwaarden vindt u hier. Een goochelaar boeken is vanaf nu geen probleem meer. Een goochelaar (let op de juiste spelling, dus niet: googelaar) op uw feest is zeker een succes. Graag tot ziens!!

Peter HanssenEnthousiast pubiek bij Alwin de Kraai

Padakker 43
4824 SV Breda
Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Straatgoochelaar met Alwin de Kraai

Onlangs trad Peter Hanssen op b.g.v. een reunie van adoptiekinderen uit China. Jaarlijks komen zij bij elkaar om de herinneringen aan het moment van adoptie levend te houden. Natuurlijk is dit altijd een feestelijke gebeurtenis die bij uitstek geschikt is voor een goocheloptreden. Het was dan ook een memorabel optreden voor Peter....maar ook voor de opdrachtgevers gezien de ontvangen reactie. Dit is waar je het voor doet. Iets om trots op te zijn. Hieronder het hele ontvangen bericht.

Tijdens onze reünie met alle adoptiegezinnen hebben wij Peter Hanssen uitgenodigd om onze kinderen in de leeftijd van 8 tot 13 jaar te vermaken met een goochelshow. En dat is gelukt! Peter is in staat om kinderen en volwassenen echt bij zijn trucs te betrekken en de kinderen daarvan onderdeel te laten zijn. Het is en blijft voor jong en oud leuk om te zien hoe geraffineerd Peter te werk gaat en de groep met vragen achterlaat hoe die trucs nu werken. De kinderen vonden het helemaal fantastisch en hebben een uur ademloos zitten kijken en meegedaan met Peter. Bedankt voor je mooie show die voor anderen zeker is aan te bevelen!

Groeten,

Edwin  


Ook een dergelijke show boeken: kijk op standup magic of goochelen voor kinderen. Stuur een contactformulier voor meer informatie.

Een feestje waarbij de volwassenen zich prima vermaken. De bar is open, een hapje wordt geserveerd, mensen zijn gezellig aan het kletsen, een dansje op de dansvloer en……… de kinderen hangen wat verveeld rond en gaan na enkele schaaltjes chips te hebben geplunderd tikkertje spelen tussen de statafels en het buffet. Of……een jaarmarkt of braderie waar in tal van kramen meer of minder noodzakelijke goederen worden aangeboden. Enkele oude ambachten worden gedemonstreerd. De plaatselijke kastelein doet goede zaken op het zonovergoten terras maar…… de kinderen hebben het allemaal wel gezien, hun ijsje is op en verder valt er voor hen niet veel te beleven. 

Twee voorbeelden van situaties waarin kinderanimatie een welkome uitbreiding is voor de kinderen en dus ook voor de volwassenen. Niet alleen zullen kinderen met veel meer plezier op het hele gebeuren terug kunnen kijken, ook de volwassenen is het prettig dat kinderen zich niet hoeven te vervelen.

Zonder andere vormen van kinderanimatie te kort te willen doen is een goochelaar bij uitstek geschikt om in bovengenoemde situaties te worden ingezet. Mits op voorhand goed besproken is een goochelaar breed inzetbaar: 

1 Goochelen kan 1 op 1 uitgevoerd worden maar ook een publiek van enkele honderden kinderen is d.m.v. een zaalshow goed uitvoerbaar. 

2 Wanneer een goochelaar optreedt ‘tussen het publiek’ op een feest of braderie, is hij erg flexibel. Hij kan gaan en staan waar het nodig is en past zich aan aan de situaties en behoeften.

3 Door een uitgebreid repertoire blijft een goochelaar aantrekkelijk. Ook na langere tijd is hij in staat om de kinderen te blijven vermaken.

Als er iets is wat kinderen aanspreekt is het datgene wat voor hen onverklaarbaar en onbegrijpelijk is. Dat is nu juist waar een goochelaar zich in heeft gespecialiseerd. De bewondering, die ook bij volwassenen opgeroepen wordt maar die dat beter verbergen, spat vaak af van de gezichten van de kinderen. De vele ‘oh’s’, ‘ah’s’ en uitroepen als ‘hè?’ of ‘hoe kan dat nou’ spreken wat dat betreft boekdelen. Kinderanimatie in de vorm van goochelen is dus een machtig wapen op plaatsen waar kinderen moeten worden vermaakt. 

Op dit moment mag je goochelen een hype noemen. De TV-programma’s ‘De magische winkel’ en ‘Mindf*ck’ hebben daar zeker toe bijgedragen. Ook op Youtube is veel aan goocheltrucs te vinden. Kinderen vinden dit prachtig maar het blijft toch een beeldscherm waarnaar gekeken wordt. Daarbij is met een computer zoveel mogelijk dat de gedachte zich opdringt dat het zien van de trucs en een computer vast iets met elkaar te maken heeft. Groot is de verbazing dan ook als en trucs zich voor hun ogen afspelen zonder tussenkomst van technische zaken.

Een volgend punt waarom kinderen worden aangesproken door een goochelaar is dat veel kinderen een goocheldoos hebben. Ze hebben daarin gekeken, enkele eenvoudige trucs met meer of minder succes ingestudeerd en uitgevoerd en daarna verdween de doos met inhoud in een kast of onder het bed om er niet meer verder naar om te kijken. Het is al meerdere keren voorgekomen dat ik als goochelaar op een feestje zo’n kind bij me krijg die dan vol trots de in der haast opgesnorde goocheldoos laat zien. Wanneer ik hem of haar een trucje laat zien uit die doos snappen ze helemaal niet hoe het werkt terwijl ze de inhoud van de doos goed kennen. Zo’n ervaring laat het kind opnieuw en met andere ogen naar het materiaal kijken. Hieruit blijkt dat kinderen goochelen leuk vinden en dat een goochelaar als kinderanimatie prima aansluit bij datgene wat kinderen interessant en leuk vinden.  

Een goochelaar op een feest, braderie, jaarmarkt, kindervakantiewerk, receptie enz. is in combinatie met kinderen altijd een succes (en vaak kijken de volwassenen over de schouders van de kinderen mee maar dat is voer voor een volgend artikel!)

Hoewel eerst de mussen nog van het dak moeten vallen voor we de piek weer op de kerstboom kunnen zetten, lopen nu toch al de eerste boekingen binnen voor de Charles Dickens Goochelaar. Boekbaar met en zonder Alwin de kraai. Sfeervol en geschikt voor ieder eindejaarsfeest of iedere kerstmarkt. Ook boeken: http://www.goochelaarboeking.nl/Acts+en+voorstellingen

Peter Hanssen heeft verschillende acts voor outdoor locaties. Te denken valt aan straatgoochelen op jaarmarkten, braderieen, middeleeuwse events, e.d. De volgende acts komen in aanmerking:
-straatgoochelen.
-middeleeuwse goochelaar (2 verschillende acts).
-Chinese goochelaar.
-Alwin de Kraai (meerdere outfits mogelijk).
-korte podium acts als goochelaar
Kijk voor meer informatie onder de betreffende link op deze site. Boek nu. Op dit moment is er nog voldoende ruimte in de agenda.

Goochelaars zijn er geweest zolang er mensen zijn. De oudste bewijzen dateren uit de tijd van de farao’s. Er zijn in piramiden afbeeldingen gevonden van mensen die de truc ‘het bekerspel’ uitvoeren. Namen van goochelaars zijn pas veel later bewaard gebleven. Een 5-tal bekende goochelaars volgen hieronder met bij iedereen naam wat feiten en wetenswaardigheden over de betreffende artiest.

 

Robert Houdin


 

Jean Eugène Robert-Houdin echte naam is Jean Eugène Robert en werd geboren op 7 december 1805. Zijn vader Prosper Robert was een getalenteerd uurwerkmaker en werkte in Blois aan de Rue Grande 68. Na zijn studie letteren in Orléans van 1816 tot 1823 werkte hij korte tijd als kopieer klerk. Jean Eugène overtuigde uiteindelijk zijn ouders om als leerling horlogemaker bij zijn neef Jean Martin Robert in dienst te treden.

Het is op dit punt dat het lot een wending nam toen zijn neef suggereerde dat hij een boek over uurwerken moest kopen als steun bij zijn studie. Jean Eugène ging naar een boekhandel om een boek te kopen van Berthouds verhandeling over uurwerkmaken, maar de boekhandel gaf hem het verkeerde boek mee, de "Dictionaire Encyclopedique des Amusements des Sciences et Mathématiques", een boek over goochelen en goochelaars. Hij ontmoette Torrini, de beroemde reizende goochelaar. Hij reisde zes maanden met Torrini mee en leerde van hem goochelen. Hij was graag bij Torinni gebleven, maar besloot toch terug te keren naar Blois. Hij vond er een baan als horloge en klokkenschoonmaker, wat hem echter niet beviel. In 1826 repareerde Robert het Componium, een orkest-automaat van de Hollander Diederich Nicolaus Winkel. Winkel stierf kort daarvoor.

Een erfenis van zijn grootvader in 1829 was alles wat hij nodig had om het beroep op uit te oefenen zoals hij het zag, een eigen bedrijf beginnen in Parijs. Al eerder ontmoette hij zijn eerste vrouw, Cécile-Églantine Houdin, de dochter van de chronometer- en uurwerkmaker François Jacques Houdin, die nog gewerkt had bij Breguet tot diens dood in 1823.

Houdin nodigde Jean Eugène om bij hem te werken aan de Rue de Harley en op 11 juli 1830 trouwde hij met Cécile-Églantine. Hierna veranderde hij zijn naam in Robert-Houdin, ongetwijfeld vanwege de roem die de naam Houdin had in de wereld van de uurwerkmakers. Toch waren deze eerste jaren niet zonder zorgen, mede door het onfortuinlijke faillissement van zijn schoonvader.

Robert-Houdin startte zijn eigen bedrijf in de Rue Vielle-du-Temple No. 68, in een wijk van Parijs, Le Marais, die bekendstond om zijn kundige ambachtslieden en vernieuwers. Daar begon hij met de ontwikkeling en het maken van zijn mysterieuze klokken en automaten met de hulp van zijn schoonvader.

De eerste van zijn mysterieklokken toonde hij op de Franse nijverheidstentoonstelling van 1839, waar hij werd bekroond met een bronzen medaille. Hij continueerde het maken van verschillende soorten mysterieuze klokken waaronder het bekroonde model dat werd gemaakt vanaf 1837. Deze klokken zijn indrukwekkend door de bijzondere magische wijze van tijdsaanduiding. Het lijkt of dat de wijzers uit het niets worden aangedreven, men kijkt dwars door wijzerplaat van de klok heen. Een ingenieus weggewerkt mechaniek zorgde voor de aandrijving van de wijzers. Zijn eerste modellen hadden ronde wijzerplaten, waardoor nogal snel door collega's werd gezegd dat dit wel een simpele constructie was. Zijn latere modellen maakt hij dan soms vierkant of rechthoekig waardoor het effect nog sterker is zoals bij de serie VI. Zijn vrouw Cécile komt helaas al op 19 oktober 1843, slechts 32 jaar oud, te overlijden, Jean Eugène blijft met vier kinderen achter. Zijn tweede vrouw, Margerite-Olympe Braconnier, huwde hij slechts enige maanden later. Zij was voor hem en de kinderen een sterke ondersteuning in deze moeilijke tijd.

Jean Eugène gaat verder met het ontwikkelen van zijn ideeën en is van de eerste uurwerkmakers die elektriciteit in zijn uurwerken ging toepassen. Hierbij werkte hij nauw samen met Constantin Louis Detouche en ze verkrijgen gezamenlijk in 1856 een patent op een elektrische klok. Een van de eerste elektrische klokken die ontstond uit deze samenwerking kwam uiteindelijk in handen van Paul-Casimir Garnier. Nadat Jean Eugène's oudste zoon Emile Robert-Houdin het vak van horlogemaken had geleerd, nam hij de uurwerkzaak van zijn vader in 1859 over.

Blijkbaar had de magie een grote aantrekkingskracht op Jean Eugène Robert - Houdin, want echt wereldberoemd wordt hij met zijn eigen theater in het oude Palais Royal, waar hij het Parijse publiek bij zijn "Soirées Fantastique" met elegante kunststukken en automaten, optische illusies en mentale magie verrukte. Hiervoor ontwikkelde hij zelf de speciale effecten, mechanieken, en goocheltrucs.

Zijn eerste optreden was op 3 juli 1845 en ging bepaald niet vlekkeloos, doch niet lang daarna vergaapte "tout Paris" zich aan zijn bijzondere automaten. Hij trad bovendien nog op in het buitenland in België en Duitsland, en na een tournee in Engeland in 1848 werd hij gevraagd om een privé optreden voor de Britse koningin Victoria en haar familie in Buckingham Palace te geven. Grote steun voor hem en zijn kinderen was zijn nieuwe vrouw Margerite-Olympe Braconnier, met wie hij al enkele maanden na de dood van zijn eerste vrouw was getrouwd. Hoewel hij maar 11 jaar werkelijk als illusionist optrad wordt Robert-Houdin gezien als de vader van de moderne magie. Hij was de grote inspirator van de illusionist Harry Houdini (Ehrich Weiss) die zijn artiestennaam dan ook aan Robert-Houdin ontleende.

 

Houdini

Geboren in Hongarije als zoon van een rabbijn, verhuisde Houdini met zijn familie naar de Verenigde Staten toen hij vier jaar oud was. Hij groeide op in een groot gezin in Appleton (Wisconsin). Op dertienjarige leeftijd verhuisde hij met zijn vader naar New York, later volgde de rest van de familie. Hij begon als circusartiest en goochelaar. Weiss koos zijn artiestennaam Houdini als eerbetoon aan de Franse goochelaar Jean Eugène Robert-Houdin.

Nadat hij samen met zijn echtgenote Bess jarenlang rondreisde als weinig succesvolle vaudeville-artiest, begon zijn doorbraak in 1899 toen hij meer aandacht besteedde aan een onderdeel van zijn repertoire: het ontsnappen uit handboeien. Omdat het publiek meestal aannam dat de gebruikte boeien geprepareerd waren, maakte die prestatie tot dan toe weinig indruk. In een serie publiciteitsstunts ontsnapte Houdini echter uit politiecellen en uit politiehandboeien door deskundigen aangebracht. Het leverde hem naamsbekendheid op, vooral toen theater-agent Martin Beck zich met zijn carrière bemoeide. Beck stelde Houdini in staat om op te treden in de twee ketens van variété-theaters die de top van het genre in Amerika vertegenwoordigden: de Orpheum-theaters aan de westkust en de Keith-theaters aan de oostkust. Toen de aandacht voor Houdini na deze succesvolle tournees verslapte, beproefde hij zijn geluk in Europa.

Tijdens de Europese tournee die in 1900 begon, groeide Houdini uit tot de legende die hij tot ver na zijn dood zou blijven.Hij heeft onder andere in Nederland opgetreden.

 

Okito

Theo Bamberg (Amsterdam, 15 juli 1875 - Chicago, 28 juni 1863) was een wereldberoemde Nederlandse goochelaar, vooral bekend onder de naam Okito

Theo's vader was de hofmagier David Tobias Bamberg. De connectie met het koninklijk huis gaven Theo toegang tot de Nederlandse elite. Op zijn elfde trad hij voor het eerst bij het hof op. Zijn vader introduceerde hem op prinses Wilhelmina's verjaardag. Theo trad tot zijn 17-de samen met zijn vader op.

Hij specialiseerde zich in het schimmenspel en na een jaar oefenen gaf hij voorstellingen van tweeeneenhalf uur. Met zijn show reisde hij door Nederland en Belgie, alleen of met een assistent en een pianist. Tijdens een van deze winters zakte hij bij het schaatsen door het ijs. Door dit ongeval werd hij bijna volledig doof. Sindsdien trad hij op met een pantomimeshow als een Chinees.

In 1893, hij is dan 18 jaar, trad Bamberg voor het eerst in Berlijn op als Chinees. Theo ging zich Okito noemen, dat volgens Theo in het Japans 'magier' of 'wonder maker' betekende. Maar Okito is eveneens een anagram voor Tokio. Als Okito behaalde grote successen. Hij breidde zijn show uit met een 'zwarte' comediant. Deze act heette Okito en Poetsmeer

In 1900 trad hij onder meer op in de Folies Bergeres in Parijs en op de Wereldtentoonstelling. Tijdens een engagement in het Theater des Folies Marigny, in Parijs, kwam hij in contact met Howard Thurston, een kaartmagier, waaruit een hechte vriendschap groeide. Howard Thurston zou een van Amerika's grootste magiers worden. Een jaar later kreeg Okito een angagement in Londen voor zes weken. Het was een groot succes en uiteindelijk heeft hij 26 weken in Londen gestaan.

Het werd tijd voor een nieuwe show en dus stopte hij met de poetsmeer-act. Hij keerde terug naar Nederland en breidde zijn act uit met drie als Chinees verkleedde artiesten. Na een succesvolle tour door heel vaste land van Europa behaalde hij in 1902 wederop groot succes in Engeland. Hij trad onder meer op voor de Prins of Wales (de latere King Edward VII) vergezeld door de Sjah van Persie en speelde in alle grote theaters in London. Hij bleef in Engeland van 1903 tot 1908 met onderbreking van de zomer van 1907 voor een tour met zijn vader.

In 1908 verhuisde de familie Bamberg naar de Verenigde Staten. Hij werd gecontracteerd bij het Orpheum Circuit. In oktober arriveerde hij in New York en begon zijn tournee in St. Paul maar reisde van kust naar kust. Naast zijn optredens ging hij ook tovertruc maken en verkopen. Een van de bekendste en succesvolste trucs is de zogenaamde Okito Coin Box waarmee munttrucs uitgevoerd kunnen worden.

In 1916 werd Bamberg genaturaliseerd tot Amerikaan. Hij vestigde zich in New York. In de jaren twintig trad hij in alle werelddelen op. Ook weer in Europa en van november 1922 tot 1925 in Berlijn. Voor zijn acts beschikte hij over meer dan tachtig Chinese kostuums. Zijn show duurde 45 minuten en ging van de ene truc naar de andere. In 1932 verliet hij Duitsland en keerde terug naar Nederland. Met het naderen van de Tweede Wereldoorlog vluchtte Okito met zijn zoon eerst naar Zuid-Amerika, daarna naar Chicago waar hij ook zijn laatste levensjaren doorbracht. Theo Bamberg overleed op 28 juni 1963.

Hij huwde met de dochter van zijn manager. Zij zorgde er voor dat Tobias zijn naam veranderde in Theo, omdat Tobias een Engelse hondennaam was. In 1904 werd zijn zoon David Bamberg, die later eveneens als de magier Fu Manchu wereldberoemd zou worden, in Engeland geboren.

 

Fred Kaps

Fred Kaps is de artiestennaam van Bram Bongers (Rotterdam, 8 juni 1926 – Utrecht, 23 juli 1980).

Bongers kwam samen met zijn ouders en twee jongere broers, Lou en Joop, in Utrecht wonen toen hij 9 jaar oud was.

Van zijn kapper leerde hij als schooljongen de eerste goocheltrucjes. Na de MULO wilde zijn vader dat hij reclametekenaar werd, maar Bongers wilde van zijn hobby zijn beroep maken. Uit een beroepentest bleek dat hij zeer creatief was. Het advies was kunstacademie, maar er werd ook aangegeven dat hij het als goochelaar ver zou kunnen schoppen.

Onder de naam Valdini trad hij op op bruiloften en partijen. Later, onder de naam Mystica, vermaakte hij Nederlandse militairen. Toen hijzelf in dienst moest werd hij bij een cabaretgroep ingedeeld. Hij trad op voor de Nederlandse troepen die in Indonesië het herstel van het koloniaal gezag bevochten. Door de optredens daar behield hij zijn passie en vingervlugheid.

Bongers kwam na zijn diensttijd moeilijk aan werk, totdat hij in 1950 de Grand Prix voor goochelaars won. Dit wereldkampioenschap werd het begin van optredens over de hele wereld. Hij trad onder andere op in de Ed Sullivan Show in de Verenigde Staten op 9 februari 1964. Toevallig was dit ook de uitzending waarin The Beatles hun debuut maakten op de Amerikaanse televisie. Kaps stond direct na het optreden van de popgroep geprogrammeerd. De uitzending was met ruim 73 miljoen kijkers een van de best bekeken programma's in de Amerikaanse televisiegeschiedenis. De goochelaar trad verder op voor leden van het koninklijke huis in het Verenigd Koninkrijk en Nederland. Hij kreeg een contract bij Wim Kan. In 1963 had de magiër een eigen programma op de Nederlandse televisie, Fred's Kapsalon genaamd.

Kaps is de enige ter wereld die drie maal wereldkampioen werd bij de Fédération Internationale des Sociétés Magiques Grand Prix. (Barcelona 1950, Amsterdam 1955 en Luik 1961). Daarnaast werd hij uiteindelijk tweemaal nationaal kampioen goochelen.

Zijn laatste optreden vond plaats in de nachtclub Folies Russe in Monte Carlo in 1980. Vingervlugheid was het kenmerk van Kaps. Maandenlang oefende hij een truc voordat hij deze op het podium durfde uit te voeren. Kaps was niet de man van de grote effecten maar van de verfijning. Hij viel op door zijn beschaafde presentatie. In een onberispelijk pak, haar keurig gekamd en een smetteloos wit overhemd was hij een persoonlijkheid op het podium. Geen grote theatrale gebaren of reusachtige imposante rekwisieten, met bescheiden gebaren en een innemende glimlach wist hij het publiek te boeien. Hij acteerde vaak verbazing over zijn eigen trucs.

Kaps blonk zowel uit in het grote werk op de bühne als in de micromagie. Hij was een meesterlijk manipulator en groot in de cartomagie. Zelf ontwierp hij vele originele effecten. Met goochelstokken, kaarten, dollar-kaps-biljetten, kaarsen, munten, zeepbellen, balletjes, dobbelstenen en sjaaltjes vermaakte hij zijn publiek. Zijn trucs waren snel en onnavolgbaar. De meeste indruk maakte het kleine zoutvaatje waaruit hij een onuitputtelijke voorraad zout tevoorschijn toverde.

 

Scott en Muriel

Scott & Muriel zijn fulltime professionele entertainers. Zij begonnen hun samenwerking in 1999.  In het jaar 2000 reisden zij naar Portugal om deel te nemen aan het Wereldkampioenschap Magic.  Uit 140 deelnemers koos de jury hen als beste overall-act, en kende hen de prestigieuze FISM Grand Prix toe.  Hiermee wonnen Scott & Muriel als eerste comedy-magie-act de titel ‘Wereldkampioen Goochelen.’

Sindsdien reisden zij over de hele wereld om mensen te vermaken.  Ze traden op in 20 landen, zowel live als op televisie.  Enkele van hun bekendste opdrachtgevers zijn Cirque du Soleil, The Just for Laughs Festival in Montreal, Canada, The Greek Isles Casino in Las Vegas, en het Internationale Circus Festival van Monte Carlo.  In Monte Carlo ontvingen zij twee prijzen en een staande ovatie van het publiek en de aanwezige Koninklijke Hoogheden Prinses Stéphanie en Prins Albert van Monaco. Zij noemen hun bijzondere stijl van performing 'Slapstick Magic.'  

Scott Nelson, uit Californië, speelt een typische goochelaar, die regelmatig de contrôle over zijn show verliest. Muriël Brugman, uit Nederland, is één van de weinige grote vrouwelijke clowns in de wereld, en wordt ook wel de Lucille Ball van de goochelwereld genoemd. Het karakter van Muriël kan omschreven worden als de naïeve, maar welwillende assistente. De ongeremde, zorgeloze geest die vaak het slachtoffer wordt van Scott’s onkunde. In de wereld van Scott & Muriel gebeuren magische dingen, maar het is nooit wat zij of het publiek verwachten.

In 2004 breidden zij hun act uit tot een complete theatershow, ‘Scott & Muriel’s B!G Show with Joe!’ Deze 110 minuten durende legendarische show, compleet met live band, tourde vier jaar lang excessief door Nederland en Duitsland.  In 2009 ontvingen zij een uitnodiging om met deze show op te treden in het prestigieuze Theatre Princesse Grace in Monte Carlo. Scott & Muriel creëerden daarnaast hun overal-te-spelen comedy & illusieshow die zij hun ‘Two by Two Show’ noemden. De show begint met het uitvouwen van een grote zwarte kist tot een compleet theater.  De show, die volledig bestaat uit originele nieuwe illusies en comedy routines, nam 6 jaar in beslag van idee tot uitvoering.  Met een ingebouwd geluidssysteem en belichting, en met slechts drie bij drie meter vloerruimte, kunnen zij nu hun komische capriolen presenteren, altijd en overal.

In november 2009 ontvingen Scott & Muriel de Gouden Clown bij het tweede World Festival of Clowns in Ekaterinenburg, Rusland.  

Tot zover een uiteenzetting over een vijftal beroemde (vnl. Nederlandse) goochelaars. De keuze is niet geheel willekeurig maar ik had nog talloze andere namen kunnen kiezen. Wellicht geeft de keuze ook iets aan over mijn persoonlijke voorkeur.

Zaak is om eerst uit te leggen wat er wordt bedoeld met een tafelgoochelaar en een goochelaar. Onder een tafelgoochelaar verstaan we een goochelaar die tijdens een feestavond (in de ruimste zin van het woord) rondtrekt langs de tafels waaraan de mensen zitten. Het kan zijn de de gasten zitten te eten of dat ze gezellig bij elkaar zitten. Er zijn goochelaars (waaronder ondergetekende) die gebruik maken van een klein tafeltje zodat ze niet eerst borden en kopjes opzij hoeven te zetten en altijd werken op een schoon oppervlak.

Onder een goochelaar verstaan we in dit verband alle vormen van goochelen die niet onder tafelgoochelen vallen. We kunnen hierbij denken goochelen op een toneel, op straat, een podiumact, een centrale act e.d. 

Overeenkomsten

Laten we beginnen met de overeenkomsten tussen een goochelaar en een tafelgoochelaar. Beiden proberen door middel van goocheltrucs het publiek te vermaken. Dat is tenminste wat het zou moeten zijn. Helaas zijn er nogal wat collega’s die vooral voor zichzelf goochelen, hun techniek ten toon spreiden of alleen oog hebben voor het effect. Het gaat er juist om dat het publiek meegezogen wordt in een magische beleving, dat ze even alles om zich heen vergeten doordat ze geheel in beslag genomen worden door hetgeen hen door de goochelaar wordt voorgeschoteld. Ze worden, zowel door de goochelaar als door de tafelgoochelaar, ‘betoverd’ door de act die hen wordt getoond. 

Verschillen

Maar het gaat in dit artikel natuurlijk om de verschillen. 

1 Op de eerste plaats is er een verschil van afstand tussen het publiek en de goochelaar. Bij een tafelgoochelaar zit het publiek vlakbij de goochelaar en hetgeen hij laat zien. De goochelaar die op een toneel goochelt bewaart een veel grotere afstand tussen hem en het publiek. Voor de toeschouwers is het natuurlijk erg leuk dat alles vlak onder hun neus gebeurd. Voor sommigen is het echter frustrerend als ze, ondanks de korte afstand, niet kunnen verklaren wat ze zien. Omdat de afstand bij een goochelaar een stuk groter is, wordt vaak gedacht dat er daardoor zaken onzichtbaar zijn. Natuurlijk is de techniek van een tafelgoochelaar anders dan de techniek van een goochelaar maar zaken als vingervlugheid, afleiding en psychologische beginselen worden door beide typen gebruikt. Hierover ook het nodige onder punt 3. 

2 Ten tweede is er verschil in het gebruikte instrumentarium. Bedient een tafelgoochelaar zich vooral van kleine attributen als kaarten, munten, balletjes, elastiekjes, dobbelstenen e.d. zul je bij een goochelaar wat groter materiaal zien. Denk hierbij aan kisten, doeken, touw, pluimen, kokers e.d. Een harde scheiding is hierbij niet te maken omdat ook op het toneel soms kleine attributen worden gebruikt terwijl een tafelgoochelaar ook wel toneelmateriaal in zijn act verwerkt. 

3 Als derde verschil kunnen we kijken naar de al genoemde techniek. Als goochelaar heb je op het toneel andere mogelijkheden om een magisch effect te bereiken dan als tafelgoochelaar. Ik licht enkele effecten uit de veelheid aan mogelijkheden die een artiest tot zijn beschikking heeft:

3.1 Op het toneel wordt gebruik gemaakt van apparaten die veelal het werk zelf doen. Het voordeel voor de goochelaar is dat hij zich geheel kan richten op de presentatie van het effect. Een tafelgoochelaar kan weliswaar ook gebruik maken van ‘automatische trucs’ maar veel tafelgoochelaars achten het aan hun stand verplicht om zoveel mogelijk gebruik  te maken van vingervlugheid. Daar is niet mis mee zolang de de entertainmentwaarde er maar niet onder lijdt.

3.2 Op het toneel kan gebruik worden gemaakt van theatertechnieken als: belichting, decor, geluid, beeldschermen e.d. Een tafelgoochelaar heeft dat in veel mindere mate tot zijn beschikking. Natuurlijk zijn er wel goocheltafeltjes met ingebouwde trucs of hulpmiddelen maar doorgaans is de tafelgoochelaar meer aangewezen op zijn eigen techniek en mogelijkheden om een truc te laten zien. 

3.3 Een goochelaar kan gebruik maken van assistenten. Hoe onbelangrijk ze ook lijken, vaak zijn ze cruciaal in een act. Een tafelgoochelaar werkt, zeker als hij alleen werkt, niet met assistenten dan eventueel assistentie uit het publiek. 

Uit het bovenstaande zou kunnen worden geconcludeerd dat ik een hogere achting heb voor tafelgoochelaars. Niets is minder waar. Ik weet, omdat ik beide categorieën beoefen, dat het totaal verschillende manieren van goochelen betreft. Voor het publiek is echter maar 1 ding belangrijk. Men wil worden vermaakt en dat is dan ook waar de voorstelling van beide goochelaars aan moet voldoen. Een hoog entertainment gehalte is waar het publiek voor komt en waar je de aandacht van de toeschouwers mee kunt vasthouden. Dit geldt zowel voor tafelgoochelaars als voor (toneel)goochelaars.